Дәуірі: Ноғай Ордасы кезеңі (XIV ғ. соңы – XVI ғ.).

Табылған жері: Сарайшық қалашығы.

Материалы: Саз балшық (тотықсыздандыра күйдіру немесе ыстау технологиясымен өңделген), ішкі беті глазурленген (сырланған).

Пішіні мен жасалу технологиясы: Ыдыс қыш шеңберінде қалыпталған. Пішіні алдыңғы жәдігерге ұқсас: бүйірі жұмыр, түбі тегіс, мойны тік әрі кең, құлағы (тұтқасы) жоқ. Басты ерекшелігі: Ыдыстың түсі қою қоңыр, қараға жақын. Бұл әсер арнайы оттегісіз ортада күйдіру (тотықсыздандыру) немесе күйдіру соңында ыстау (жалынмен қақтау) әдісі арқылы алынған. Ыдыстың ішкі беті сұйықтық өткізбейтін глазурь қабатымен қапталған. Ернеуі мен мойын бөлігінің бір жағы сынып, бұзылған.

Тарихи маңызы: Қара және қою қоңыр түсті қыш ыдыстар ортағасырлық шеберлердің от деңгейін басқару және күйдіру технологиясын жоғары деңгейде меңгергенін көрсетеді. Сарайшық пен Ноғай Ордасы тұрғындарының асүйлік және шаруашылық қажеттіліктерін өтеген бағалы жәдігер болып табылады.