Дәуірі: Ноғай Ордасы кезеңі (XIV ғ. соңы – XVI ғ.).

Табылған жері: Сарайшық қалашығы.

Материалы: Саз балшық, ангоб, мөлдір глазурь (сыр).

Пішіні мен жасалу технологиясы: Ыдыс қыш шеңберінде жоғары шеберлікпен қалыпталған. Құмыраның бүйірі жұмыр, түбі тегіс, ал мойын бөлігі кең әрі тік келген. Ыдыстың құлағы (тұтқасы) жоқ, бұл оның өзіндік пішіндік ерекшелігін көрсетеді. Мойынының сыртында тегістеу жұмыстарынан қалған көлденең сызықтар бар. Басты ерекшелігі: Ыдыстың ішкі беті арнайы глазурьмен (сырмен) қапталған. Бұл сұйықтықтың сазға сіңіп кетпеуін қамтамасыз етіп, ыдыстың гигиеналық қасиетін арттырған. Қазіргі күйі - ернеуі мен мойын бөлігі жартылай бұзылған (сынық).

Тарихи маңызы: Ішкі бетін глазурлеу технологиясы Ноғай Ордасы кезеңінде қыш өндірісінің жоғары деңгейде болғанын дәлелдейді. Құлақсыз (тұтқасыз) жасалған бұл құмыра негізінен сусын, май немесе басқа да бағалы сұйық тағамдарды ұзақ уақыт сақтауға арналған өндірістік және тұрмыстық бұйым болып табылады.