Дәуірі: XIII-XIV ғасырлар (Алтын Орда кезеңі).
Табылған жері: Сарайшық қалашығы.
Материалы: Саз балшық (күйдірілген, сырланбаған қарапайым қыш).
Пішіні мен жасалу технологиясы: Ыдыс қыш шеңберінде қалыпталған. Пішіні сопақша-алмұрт тәрізді, бүйірі төмен қарай кеңейіп, түбіне қарай тартылған. Ернеуі сұйықтық құюға ыңғайлы етіп сәл шығыңқы (шүмек тәрізді) жасалған. Ыдыстың ернеуінен бүйіріне таман бекітілген бір тік тұтқасы (құлағы) бар. Құмыраның бүкіл денесінде қыш шеңберінің айналуынан және арнайы құралмен өңдеуден қалған көлденең бедерлі сызықтар (рельефті белдеулер) анық байқалады. Бетінде күйдіру кезіндегі термиялық іздер мен дақтар сақталған. Жәдігердің тұтастығы жақсы сақталған, тек ернеуінде шағын кетіктер бар.
Тарихи маңызы: Бұл құмыра ортағасырлық Сарайшық тұрғындарының күнделікті тұрмыста су, сүт, қымыз немесе басқа да сұйықтықтарды құйып алуға, үстел үстіне қоюға пайдаланған асүйлік ыдысы болып табылады. Ол Алтын Орда кезеңіндегі бұқаралық қолданбалы қолөнер мен қыш өндірісінің кең тараған үлгісін сипаттайды.









