Дәуірі: XIII-XIV ғасырлар (Алтын Орда кезеңі).

Табылған жері: Сарайшық қалашығы (Атырау облысы).

Материалы: Жануардың ірі сүйегі немесе мүйізі (жонылған, тегістелген және жылтыратылған).

Пішіні мен жасалу технологиясы: Жәдігердің бір ұшы тік бұрышты, екінші ұшы жартылай шеңберлі (доғал) етіп келтірілген сопақша пластина пішінді. Сүйектің беті мұқият тегістеліп, шеттерінде және орталық бөлігінде бекітуге (шегелеуге немесе жіппен байлауға) арналған 5 дана арнайы тесік бұрғыланған.

Тарихи маңызы: Мұндай сүйек тақташалар орта ғасырларда әскери жарақтарда (садақтың ағаш бөлігін күшейту, қорамсақты безендіру) немесе қынап, ер-тұрман және белдік жиынтықтарының негізін бекіту үшін кеңінен қолданылған. Бұл Сарайшықта сүйек өңдеу өнері мен әскери-тұрмыстық қолөнердің даму деңгейін көрсетеді.